Τετάρτη, 14 Απριλίου 2010

Εσας φωναζω

Αγορι χαμενο
μοναχο μεσα στο κρυο
μπορεις να με νοιωσεις;
Εσυ που βαδιζεις
με τσακισμενα τα ποδια
και μαραμενο χαμογελο
μπορεις να με νοισεις;
Μη σηκωνεις τα χερια
μη παραδινεσαι
μη τους βοηθας να θαψουν το φως.
Κοριτσι θλιμμενο
που στεκεις στη γωνια
περιμενοντας διπλα στο τοιχο
βοηθησε με
Εσυ που κρατας το τηλεφωνο
για μια αγαπη χαμενη
βοηθησε με.
Εσας φωναζω
να κουβαλησουμε τη σκαλα
να γκρεμισουμε τους τοιχους
να ανοιξουμε τους δρομους.
Μαζυ θα αντεξουμε
μαζυ θα καταφερουμε
να βγουμε στο φως..

1 σχόλιο:

  1. Ειναι αληθεια οπως μου ειπε ο γιος μου
    οτι εχω διασκευασει στιχους των φλοιντ.
    Προσπαθησα να κρατησω την ατμοσφαιρα.
    Ισως να μοιαζουν οι κραυγες μας χωρις
    την θεληση μου.
    Stivio

    ΑπάντησηΔιαγραφή